سرد ترین جسم و مکان کشف شده در جهان هستی کجاست؟

در فاصله حدود ۵۰۰۰ سال نوری از کره زمین، سحابی عجیب و مرموزی وجود دارد که متوسط دمای آن به ۱ درجه کلوین(۲۷۲.۱۵- درجه سانتی گراد) می رسد که این دما، سحابی بومرنگ را به سردترین جسم طبیعی در جهان مبدل کرده است.

به گزارش بیگ بنگ، برای دهه ها، دانشمندان تلاش کردند تا توضیح دهند که چگونه این ابرهای غیرعادی گازی دمای خود را از فضای خالی سردتر حفظ می کنند؟ اما حالا سرانجام جوابی یافته اند. ستاره ای دیگر، شیرجه ای مرگ بار به قلب در حال مرگ ستارۀ این سحابی زده است. تصور می شد که سحابی بومرنگ، یک سحابی سیاره نما باشد که وارد مرحله ای انتقالی در ستاره رو به مرگ میباشد. این وضعیت به حالتی اشاره دارد که یک پوسته درخشان از گاز یونیزه شده از غول سرخ در حال فروپاشی به اطراف پخش می شود.

پیش بینی می شود که همانگونه که خورشید ما در حال از دست دادن سوخت هیدوژنی خود است، تا چند میلیارد سال دیگر دچار این پروسه شود به این صورت که ابتدا به اندازه یک غول سرخ متورم شده و سپس پوسته خارجی اش شروع به ریزش می کند که در نهایت یک سحابی سیاره نما را شکل میدهد. هسته جدید در معرض نمایش خورشید، به خنک تر شدن و رمبیده شدن ادامه می دهد و تبدیل به کوتوله ای سفید می شود(یک ستاره پایدار بدون سوخت اتمی). بعد از میلیاردها سال ستاره کوتوله سفید تمام گرمای باقی مانده را از دست می دهد و تبدیل به ستاره ای مرده و سرد می شود.

خورشید برای نخستین بار لمس گردید

فضاپیمای پارکر ناسا برای اولین بار با عبور از میان تاج خورشید، بینش عمیق تری از روند تکامل این ستاره به کاوشگران می‌دهد.

به گزارش خبرنگاران جوان به نقل از 7news، شصت سال پس از تعیین هدف ناسا، و سه سال پس از پرتاب کاوشگر خورشیدی پارکر، این فضاپیما اولین فضاپیمایی بود که خورشید را لمس کرد. کاوشگر خورشیدی پارکر با موفقیت از میان تاج خورشید یا جو فوقانی برای نمونه برداری از ذرات و میدان‌های مغناطیسی خورشید عبور کرده است. این نقطه عطف نه تنها بینش عمیق تری از تکامل خورشید و تأثیرات آن بر منظومه شمسی ارائه می‌دهد، بلکه هر آنچه در مورد آن می‌آموزیم نیز به ما در مورد شناخت ستارگان دیگر کمک می کند.

کاوشگر خورشیدی پارکر در سال ۲۰۱۸ به فضا پرتاب شد و شروع به دور زدن در نزدیکی خورشید کرد. در واقع دانشمندانی از جمله یوجین پارکر (اخترفیزیکدان همنام فضاپیما) با این ماموریت می‌خواهند به سؤالات اساسی در مورد باد خورشیدی که از خورشید بیرون می‌آید و ذرات پرانرژی را در سراسر منظومه شمسی پرتاب می‌کند، پاسخ دهند.

گفتنی است که تاج خورشید بسیار داغ‌تر از سطح واقعی ستاره است و این فضاپیما می‌تواند بینشی در مورد علت آن ارائه دهد. این تاج در گرم‌ترین نقطه خود یک میلیون درجه کلوین (۹۹۹۹۸۲ درجه سانتیگراد) است، در حالی که سطح آن حدود ۶۰۰۰ کلوین (۵۷۲۷ درجه سانتیگراد) است.

در انتها همچنین قابل ذکر است که این فضاپیما قبلاً یافته‌های شگفت‌انگیزی از جمله کشف ساختار‌های زیگزاگ مغناطیسی در باد خورشیدی به نام سوئیچ‌ بک در سال ۲۰۱۹ درباره خورشید را نیز نشان داده است.

اولین هزار پای واقعی کشف شد

برخلاف تصور عموم تا به امروز هیچ هزارپایی با بیش از ۷۵۰ پا کشف نشده بود اما اکنون دانشمندان اولین هزارپای واقعی جهان با بیش از ۱۰۰۰ پا را کشف کرده‌اند.

به گزارش ایسنا و به نقل از دیلی‌میل، در مقاله‌ای که روز گذشته منتشر شده است، دانشمندان خبر از کشف اولین هزارپای‌ واقعی با بیش از ۱۰۰۰ پا در اعماق معدنی در استرالیا دادند.

در حقیقت این هزارپا دارای ۱۳۰۶ پا است که در میان جانداران بی‌سابقه است و به گونه‌ی جدیدی با نام "Eumillipes Persephone" تعلق دارد.

محققان چهار مورد از این گونه جدید را در معدنی در گلدفیلدز شرقی(Eastern Goldfields) در استرالیا یافته‌اند. این گونه بی چشم، ۹.۵ سانتی‌متر طول و ۰.۰۷ سانتی‌متر قطر دارد و بدن نخ مانند آن از پاهای کوتاه، سری مخروطی شکل، دو شاخک و یک منقار تشکیل شده است.

"پاول مارک"(Paul Marek) از دانشگاه ایالتی و مؤسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا در بلکسبرگ(Blacksburg) این گونه را در عمق ۶۰ متری از سطح زمین در حفره‌ای که برای کاوش مواد معدنی ایجاد شده بود، یافت. هزارپاها برخلاف نامشان ۱۰۰۰ پا ندارند و تا کنون هیچ هزارپایی با بیش از ۷۵۰ پا کشف نشده بود.

نویسندگان این مقاله می‌گویند : ما گونه‌ای جدید از هزارپاها با ۱۳۰۶ پا یافته‌ایم که رکورد جدیدی است. این موجود از شاخک‌هایش برای مسیریابی و به عنوان جایگزینی برای چشم استفاده می‌کند.

گونه‌ی رکورددار قبلی یک هزارپای کالیفرنیایی به نام "Illacme plenipes" بود که در سال ۲۰۱۲ کشف شد. جنس ماده این گونه ۷۵۰ پا داشت در حالی که نوع نر آن در بیشترین حالت ۵۶۲ پا داشت.

اکنون بررسی‌های انجام شده بر روی ارتباط میان این دو گونه نشان‌دهنده‌ی وجود ارتباطی دور میان Illacme plenipes و E. persephone است. مارک و همکارانش می‌گویند که پاهای زیاد این دو گونه به آن‌ها امکان ایجاد نیرویی برای حرکت در میان منافذ کوچک خاک که محل زندگی آن‌ها است را می‌دهد.

به گفته‌ی محققان این یافته‌ها نشان‌دهنده‌ی تنوع زیستی در منطقه گولدفیلدز شرقی در استرالیای غربی است. نویسندگان این مقاله توصیه می‌کنند که فعالیت‌هایی برای حفظ محل زندگی این موجودات انجام شود تا اثرات حفر معدن بر این گونه‌ی جدید از هزارپایان به حداقل برسد.

به گفته آنها بخش‌ عمده‌ای از طلا، نیکل و سایر مواد معدنی استرالیا از معادن گولفیلدز استخراج می‌شود و استخراج سطحی فشرده بیش از یک قرن است که در این مکان انجام می‌شود. این موضوع می‌تواند به گونه‌های موجود در این منطقه آسیب برساند.

سالانه ۵ الی ۱۰ درصد از خاک حوضه دریاچه ارومیه دچار فرسایش می‌شود

رئیس جهاد کشاورزی آذربایجان‌شرقی با اشاره به روند افزایشی فرسایش خاک در استان، گفت: سالانه پنج الی ده درصد خاک در حوضه دریاچه ارومیه دچار فرسایش و از دسترس کشاورزی خارج می‌شود.

به گزارش ایرنا، اکبر فتحی در همایش روز جهانی خاک در تبریز اظهار کرد: به علت قرار گرفتن قسمت اعظم اراضی کشاورزی آذربایجان شرقی در حوضه دریاچه ارومیه و شور بودن خاک، ۵۰ درصد خاک استان از قابلیت کشاورزی برخوردار نیست.

وی افزود: در کنار شرایط اقلیمی خشک و فرسایش های آبی و بادی، مداخلات انسانی نیز در فرسایش خاک این منطقه نقش موثری داشته و این مسأله در کاهش تولیدات کشاورزی تاثیر چشمگیری دارد.

فتحی ادامه داد: افزایش مصرف نهاده های شیمیایی مانند کود و سم، تغییر کاربری اراضی حاصلخیز کشاورزی و افزایش ویلاسازی در این اراضی، شخم زنی های غیر اصولی و در مسیر موافق با شیب مراتع ، رهاسازی آب های آلوده و فاضلاب ها در اراضی کشاورزی و مدیریت نکردن آن ها و معادنی که با عناوین مختلف در اراضی کشاورزی ایجاد می شود باعث تسریع در فرسایش خاک استان شده است.

مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری آذربایجان شرقی نیز گفت: برای مقابله با فرسایش بادی در مناطق بحرانی حاشیه دریاچه ارومیه کاشت انواع بوته ها و طرح های قرق و سیستم های چرایی در ۲۰ روستا و در حدود ۳۲ هزار هکتار زمین اجرا شده است ولی در این طرح ها نیز به مشکلات مردم توجهی نشده و طرح های جایگزین برای تعلیف دام ها و معیشت مردم منطقه تعریف نشده است.

رحیم مهردادی با بیان اینکه برای مدیریت خاک باید مدیریت واحد اعمال شود، افزود: تا زمانی که ارگان های مختلف برای موضوع خاک تصمیم می گیرند اقدامات انجام شده نتیجه بخش نخواهد بود.

وی خاطرنشان کرد: شوری بیش از حد دریاچه ارومیه در آینده نیز حتما باعث ایجاد طوفان های نمکی خواهد شد و گنبدهای نمکی مسیر آجی چای و بستر خود دریاچه نیز این مسأله را تقویت می کند.

حوضه آبریز دریاچه ارومیه واقع در شمال غرب ایران با مساحت ۵۱ هزار و ۸۷۶ کیلومتر مربع یکی از 6 حوضه آبریز اصلی کشور است. این حوضه بین استان‌های آذربایجان غربی (۴۶%)، آذربایجان شرقی (۴۳%) و کردستان (۱۱%) قرار دارد. حوضه آبریز دریاچه ارومیه به وسیله بخش شمالی کوه‌های زاگرس و دامنه‌های جنوبی کوه سبلان و نیز دامنه‌های شمالی، غربی و جنوبی کوه سهند احاطه شده است. حدود ۳۳ هزار و ۴۶۹ کیلومتر مربع از سطح حوضه آبریز دریاچه ارومیه را مناطق کوهستانی (۶۵%)، ۱۲ هزار و ۵۶۴ کیلومتر مربع آن را دشت‌ها و کوهپایه‌ها (۲۴%) و پنج هزار و ۳۲۰ کیلومتر مربع آن را نیز دریاچه ارومیه (۱۰%) در بر گرفته است.

چرا فراعنه ساخت اهرام را متوقف کردند؟

ساخت اهرام بزرگ مصر از زمان پادشاه Djoser (از ۲۶۳۰ تا ۲۶۱۱ قبل از میلاد) که هرم پلکانی را در سقارا ساخت تا زمان پادشاه Ahmose I (از ۱۵۵۰ تا ۱۵۲۵ قبل از میلاد) که آخرین هرم سلطنتی شناخته شده در ابیدوس مصر را ساخت، ادامه داشت. این اهرام قدرت و ثروت فراعنه را به نمایش می‌گذاشت و اعتقادات مذهبی آن‌ها را ترویج می‌کرد. پس چرا مصریان باستان مدت کوتاهی پس از آغاز پادشاهی جدید، ساختن اهرام را متوقف کردند؟

به نظر می‌رسد در مصر باستان ساخت اهرام پس از سلطنت Ahmose کاهش پیدا کرده است. از این رو فراعنه در دره پادشاهان در نزدیکی پایتخت مصر باستان، یعنی تبس، که اکنون اقصر امروزی است، دفن می‌شدند. پروژه نقشه برداری Theban در وب سایت خود اشاره می‌کند که اولین مقبره سلطنتی تایید شده در دره پادشاهان توسط Thutmose I (حکومت از ۱۵۰۴ تا ۱۴۹۲ قبل از میلاد) ساخته شده است. جد او، یعنی آمنهوتپ اول (حکومت از ۱۵۲۵ تا ۱۵۰۴ قبل از میلاد) نیز ممکن است مقبره خود را در دره پادشاهان ساخته باشد، اگرچه این موضوع بین مصرشناسان همچنان مورد بحث است.

به گزارش تابناک، کاملاً مشخص نیست چرا فراعنه ساخت اهرام سلطنتی را متوقف کردند، اما نگرانی‌های امنیتی می‌توانست یکی از اصلی ترین دلایل آن باشد. پیتر در مانوئلیان، استاد مصر شناسی در دانشگاه هاروارد در این ارتباط می گوید: «تئوری‌های زیادی وجود دارد، اما از آنجایی که اهرام غارت می‌شدند، پنهان کردن قبر‌های سلطنتی در دره‌ای دوردست، آن هم به صورت حکاکی شده در صخره و احتمالاً با نگهبانان فراوان، کار عاقلانه‌ای به نظر می‌رسید.»

آیدان دادسون، استاد مصرشناسی در دانشگاه بریستول نیز اعلام کرده است: «حتی قبل از اینکه ساخت اهرام برای پادشاهان متوقف شود، بنا به دستورات، کارگران از قرار دادن اتاق دفن در زیر هرم خودداری می‌کردند. حتی آخرین پادشاه Ahmose I اتاق دفن خود را بیش از ۰.۵ کیلومتر دورتر (۱۶۴۰ فوت) از هرم و در زیر بیایان بنا کرده بود.»

یکی از گزارش های مرتبط با تاریخ مصر که ممکن است سرنخ‌های مهمی را در خود داشته باشد توسط شخصی به نام «ایننی» نوشته شده است که مسئول ساخت مقبره توتموس اول در دره پادشاهان بود. ایننی نوشته است که «من به تنهایی بر حفاری قبر صخره‌ای اعلیحضرت نظارت کردم - نه کسی می‌تواند آن را ببیند و نه کسی صدایی در آنجا می‌شنود.» آن میسی راث، استاد تاریخ هنر و مطالعات عبری و یهودیت در دانشگاه نیویورک، در این ارتباط گفت: «این گزارش نشان می‌دهد که پنهان کاری و اختفا در رابطه با محل دفن پادشاهان یک اصل اساسی بوده است.».

اما توپوگرافی طبیعی دره پادشاهان می‌تواند توضیح دهد که چرا این دره به عنوان یک مکان مطلوب برای مقبره‌های سلطنتی در نظر گرفته شده است. این دره، قله‌ای دارد که اکنون به نام ال-قرن (گاهی گورن) شناخته می‌شود، که کمی شبیه به یک هرم است. میروسلاو بارتا، مصر شناس و معاون رئیس دانشگاه چارلز در جمهوری چک می گوید: «این قله بسیار به یک هرم شباهت دارد، بنابراین به نوعی همه مقبره‌های سلطنتی ساخته شده در دره در زیر هرم قرار گرفته اند.»

مارک لهنر، مدیر و رئیس انجمن تحقیقات مصر باستان، در کتاب خود با عنوان «اهرام: حل اسرار باستانی» نوشته است که: «برای فراعنه مصر، هرم از آنجایی که مکانی برای «عروج و دگرگونی» به زندگی پس از مرگ بوده، اهمیت فراوانی داشته است.»

توپوگرافی شهر اقصر که در زمان پادشاهی جدید (۱۵۵۰ تا ۱۰۷۰ قبل از میلاد) به پایتخت مصر تبدیل شد نیز ممکن است در کاهش ساخت اهرام نقش داشته باشد. دادسون گفت: «این منطقه از نظر فضا بسیار محدود و کوچک است و همچنین تپه‌ها و برجستگی‌های زیادی دارد. به عبارت دیگر، پایتخت باستانی مصر ممکن است به دلیل کوچک بودن و معماری ویژه‌ای که داشته چالشی بزرگ بر سر راه ساخت اهرام مصر بوده است.»

تحولات اعتقادی و مذهبی که بر ساخت مقبره‌ها در زیر زمین تأکید داشته اند نیز یکی دیگر از دلایل احتمالی مصری‌ها برای توقف ساخت اهرام بزرگ است. بارتا می‌گوید: «در طول پادشاهی جدید، موضوع سفر پادشاه از طریق عالم مردگان بسیار محبوب گردید و این امر مستلزم نقشه‌های پیچیده برای مقبره‌هایی بود که در سنگ بستر زیر زمین تراشیده شده بودند. مقبره‌های زیرزمینی کنده شده در دره پادشاهان به خوبی با این مفهوم مطابقت دارند.»

در حالی که فراعنه ساختن اهرام را متوقف کردند، افراد ثروتمند دیگر به این روند ادامه دادند. به عنوان مثال، باستان شناسان در سال ۲۰۱۴ اعلام کردند مقبره‌ای ۳۳۰۰ ساله در ابیدوس که برای کاتبی به نام هورمهب ساخته شده بود را یافتند که در ورودی آن هرمی به ارتفاع ۲۳ فوت (۷ متر) داشت.

در طول هزاره اول قبل از میلاد، ساختمان‌های هرمی نیز در شهر نوبیا منطقه‌ای که سودان کنونی و بخش‌هایی از جنوب مصر را شامل می‌شود نیز رایج شد. ساکنین این شهر اهرام را هم برای افراد سلطنتی و هم برای افراد متمول دیگرمی ساختند. لهنر در کتاب خود می‌نویسد که هنوز مشخص نیست چه تعداد هرم ساخته شده است، اما حدود ۱۸۰ هرم برای خاندان سلطنتی و بسیاری دیگر برای برخی از افراد متمول ساخته شده است. باید خاطر نشان کرد که حاکمان نوبیا تا حدود ۱۷۰۰ سال پیش به ساختن اهرام ادامه دادند.

جعبه سیاه کره زمین در کجا مستقر و کارکرد آن چگونه خواهد بود؟

یک سازه فولادی فناناپذیر به ضخامت ۱۰ متر که بر روی صفحه‌‌‌های گرانیتی قرار دارد، به زودی در بخشی از ساحل غربی تاسمانیا واقع در قاره استرالیا مستقر می‌شود تا هر آنچه را که ما در مورد تغییرات آب و هوایی می‌گوییم و انجام می‌دهیم، ثبت کند و با انتقال آن به نسل‌های آینده به آنها در مدیریت بهینه بحران آب و هوایی کمک کند.

به گزارش اسپوتنیک، این جعبه سیاه با سلول‌های خورشیدی تغذیه می‌شود تا در صورت از کار افتادن سایر منابع تامین انرژی آن به فعالیت خود ادامه دهد. در داخل آن، کامپیوترها و هارد دیسک‌ها یا دیسک‌های سختی وجود خواهد داشت تا «گزارش‌های مستقل و بی‌طرفانه‌ای از رویدادهایی که منجر به نابودی این سیاره شد» بر روی آنها ضبط و ثبت شود.

مجموعه داده‌های مربوط به سطح آب دریاها، دمای هوا، سطح گاز دی‌اکسید کربن موجود در جو زمین و سایر اندازه‌گیری‌های محیطی در کنار پست‌های توییتری، عنوان‌ها و مطالب منتشر شده که در مورد تغییرات آب و هوایی که از سوی الگوریتمی از اینترنت استخراج و مستند می‌شوند.

طراحان این جعبه امیدوارند که همچون جعبه سیاه هواپیما، جعبه سیاه زمین نیز پس پایان جهان در درک دلایل این رخداد به بازماندگان احتمالی کمک کند. در حال حاضر، هارد دیسک‌های طراحی شده برای این جعبه سیاه به اندازه ثبت اطلاعات ۳۰ تا ۵۰ سال دارد که در آینده قابل ارتقا است.

قابل ذکر است جعبه سیاه، الگو گرفته از ساختمان "طاق قیامت" است. طاق قیامت در منطقه سردسیر و قطبی نروژ قرار دارد که محل نگهداری ۲ میلیارد بذر و تخم گیاه از سراسر جهان است.

دلیل نورانی بودن سطح سیاره ناهید چیست؟

سیاره ناهید در واقع جز سیاره‌ های زمین‌ سان است که هفتاد و پنج درصد سطح آن دشت بوده و دارای کوهستان و آتشفشان‌ های فعال است. زمان لازم برای یکبار گردش این سیاره به دور خورشید 225 روز زمینی و مدت چرخش آن به دور محور خود (یعنی یک روز سیاره ناهید) 243 روز زمینی است.

تفاوت بزرگ سیاره زهر با سیاره زمین، جو آن است که بیشتر آن را دی‌ اکسید کربن تشکیل داده و در ابرهای فوقانی آن قطرات ریز اسید سولفوریک وجود دارد اما عجیب تر از این مسئله درخشان بودن بیش از حد این سیاره است.

بر اساس مطالعات، درخشان بودن این سیاره بیشتر به این دلیل است که نور خورشید پس از نفوذ در جو این سیاره و جذب شدن توسط سطح آن، به‌ صورت گرما از سطح بازتابیده می‌شود، اما انبوه دی‌اکسید کربنِ جو ناهید، این گرمای بازتاب شده را به دام انداخته و از رها شدن آن در فضا جلوگیری می‌کند.

این جذب اضافی گرما، که به پدیده گلخانه‌ای معروف است، میانگین دمای ناهید را 480 درجه سانتیگراد و بیش از هر سیاره دیگری در سامانه خورشیدی بالا برده‌ و به همین دلیل باعث شده که این سیاره دارای سطحی بسیار درخشان و نورانی باشد.

افزایش نرخ طلاق در بین پرندگان دریایی!

آلباتروس ها از جمله وفادارترین موجودات تک همسر در دنیای جانداران هستند، اما به گفته پژوهشگران نرخ طلاق بین این پرندگان در حال افزایش است و گرمایش جهانی ممکن است یکی از دلایل موثر در این زمینه باشد!

به گزارش عصر ایران، بر اساس مطالعه جدیدی که توسط انجمن پادشاهی بریتانیا انجام شده است، به نظر می رسد تغییرات آب و هوایی و گرم شدن آب ها موجب افزایش نرخ طلاق بین آلباتروس ها شده است. این پرندگان پس از انتخاب جفت خود به طور معمول تنها یک تا سه درصد احتمال دارد که از آن جدا شده و به دنبال جفت جدید باشند. اما در طی سال های اخیر و با افزایش غیرمعمول دمای آب، این میانگین به طور مداوم در حال افزایش بوده و تا نرخ 8 درصدی طلاق بین آلباتروس ها رسیده است. طی مطالعه اخیر، جمعیت وحشی 15500 جفت مولد آلباتروس در جزایر فالکلند طی یک بازه زمانی 15 ساله مورد بررسی قرار گرفته است.

برای پرندگان دریایی، آب های گرم‌تر به معنای ماهی کمتر، غذای کمتر و محیط زیست خشن‌تر است. جوجه های کمتری زنده می مانند. هورمون های استرس پرندگان افزایش می یابد. همچنین، آنها مجبور به شکار در مناطق دورتر می شوند.

به عنوان یکی از وفادارترین جفت ها در قلمرو حیوانات، زندگی عاشقانه آلباتروس ها دیر زمانیست که سوژه یک مطالعه علمی بوده است.

با طول عمر بین 50 الی 60 سال، آلباتروس ها دوران نوجوانی طولانی و عجیبی را پشت سر می گذارند و چگونگی اغوا کردن پرنده ماده از طریق رقص را فرا گرفته و پس از بلوغ به سفرهای چند ساله دور از خانه می روند. آنها به طور معمول در تمام عمر به جفت خود وفادار باقی می مانند.

اما اکنون، آلباتروس ها به طور فزاینده ای روشی دیگر را برای زندگی انتخاب می کنند؛ برخی آلباتروس ها زیر استرس تغییرات آب و هوایی، ساعات کاری طولانی‌تر برای یافتن غذا، و مواجهه با دشواری های سفر در تلاش برای حفظ رابطه خود هستند.

به گفته فرانچسکو ونتورا، پژوهشگر دانشگاه لیسبون و یکی از نویسندگان مطالعه انجمن پادشاهی، آگاهی از این مساله که که آب های گرم‌تر با نرخ بالاتر طلاق زوج های آلباتروس مرتبط است موجب شگفتی پژوهشگران شده است.

جدایی آلباتروس ها از یکدیگر به طور معمول با مشکل در زمینه باروری پیش بینی می شود. اگر یک زوج در تولید مثل موفق نباشند، احتمال جدایی آنها بالاتر است. غذای کمتر برای پرندگان می تواند احتمال شکست در رابطه را افزایش دهد. اما تاثیر دمای بالاتر آب حتی در زمان تولید مثل موفقیت آمیز بر افزایش نرخ طلاق بین این پرندگان شگفتی پژوهشگران را در پی داشت.

دو دلیل احتمالی برای این شرایط توسط ونتورا مطرح شده است. آب های گرم‌تر پرندگان را مجبور به پروازهای طولانی‌تر برای شکار می کند. اگر پرندگان طی فصل تولید مثل در بازگشت به خانه موفق نباشند، جفت آنها ممکن است با یک پرنده جدید وارد رابطه شود. افزون بر این، زمانی که آب ها گرم‌تر و محیط زیست خشن‌تر است، سطح هورمون های استرس آلباتروس ها افزایش می یابد. پرندگان ممکن است این را احساس کرده و جفت خود را سرزنش کنند.

این پژوهش در حالی انجام شده است که بسیاری از جوامع آلباتروس ها با مشکل مواجه هستند. تعداد این پرندگان به شدت در حال کاهش است. این روند کاهشی با میزان غذای کمتر، گرم شدن دریاها، و برخوردهای روزافزون با قایق های صید ماهی تن که به طور تصادفی پرندگان را گرفتار کرده و موجب مرگ آنها می شوند، مرتبط است.

مطالعه انجمن پادشاهی جمعیت آلباتروس ها در جزایر فالکلند را مورد بررسی قرار داده که تعداد پرندگان در آن همچنان زیاد است و میزان جدایی بین جفت ها فاجعه‌بار نیست و پرندگان همچنان می توانند جفت دیگری بیابند. اما در جمعیت های دیگر که تعداد پرندگان کمتر است شرایطی مشابه می تواند تاثیر مخرب‌تری به همراه داشته باشد. در جمعیت هایی با تعداد آلباتروس های مولد کمتر، جدایی و ناتوانی در یافتن جفت جدید ممکن است موجب اختلال بیشتر در فرآیندهای تولید مثل منظم شود.

نفس شهر تبریز به شماره افتاده است!

چند سالی است که با افزایش استفاده از سوخت مازوت به جای گاز در طی فصل پاییز و زمستان در نیروگاه حرارتی تبریز، باعث بالا رفتن آلودگی هوا و به خطر افتادن سلامتی مردم شهر و دیگر مناطق مسکونی در اطراف آن شده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، با بررسی عوامل آلوده کننده هوای شهر تبریز به نیروگاه این شهر می‌رسیم؛ چند سالی است که افزایش استفاده از سوخت مازوت به جای گاز طی فصل پاییز و زمستان در نیروگاه حرارتی تبریز، باعث بالا رفتن آلودگی هوا شده تا دوباره این نیروگاه به تنهایی مسئولیت بخش عمده افزایش آلودگی هوای تبریز، اسکو، خسروشهر، ایلخچی و آذرشهر را داشته باشد.

نیروگاه حرارتی تبریز در کیلومتر ۱۶ جاده تبریز- آذرشهر واقع شده که بخش‌هایی از آن در سال ۱۳۵۷ آغاز به فعالیت کرد و در سال ۱۳۶۵ نیز واحدهای دیگر آن وارد مدار تولید شده است.

نیروگاه حرارتی تبریز در این سال‌های اخیر به دلیل استفاده از مازوت برای تولید برق در فصول سرد سال و آلودگی هوا همواره مورد انتقاد مردم و مسئولان شهر تبریز بوده است.

مازوت مورد استفاده این نیروگاه نیز توسط خط لوله‌ای از پالایشگاه تبریز تأمین می‌شود.

نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس با اشاره به دستورالعمل عجیب شرکت ملی گاز برای نیروگاه تبریز اظهار داشت: در تابستان امسال دستورالعمل عجیبی توسط یکی از مدیران شرکت ملی گاز ایران صادر شد که در آن مصرف گاز نیروگاه‌های حرارتی کشور تعیین شده و تنها مصرف گاز دو نیروگاه حرارتی تبریز و سهند در استان آذربایجان شرقی صفر ارزیابی شده است.

روح الله متفکرآزاد افزود: این بدین معنی است که روزانه یک میلیون و ۸۰۰ هزار لیتر مازوت باید در تبریز مصرف کنند که معادل پتانسیل ۳۵۰ تن گوگردی است که در هوای تبریز خالی می‌شود و در طی آن ۴۰ تا ۵۰ واحد این شهر را آلوده‌تر خواهد کرد.

وی خواستار لغو مصوبه شرکت ملی گاز ایران پیرامون نحوه ارزیابی مصرف گاز نیروگاه‌های حرارتی کشور شد که در این روش حق نیروگاه‌های تبریز و سهند تضییع می‌شود.

این نماینده مردم در مجلس یازدهم همچنین اظهار کرد: مردم تبریز با اینکه مصرف گازشان کم شده است، اما به جای اینکه تشویق شوند، تنبیه شدند. از سوی دیگر مصرف کل گاز در استان ۲۲ و ۴۵ میلیون مترمکعب در روز بوده است که از این میان ۲ و ۳ میلیون مترمکعب برای این دو نیروگاه بوده است که از طرق دیگر جبران کرده‌اند.

وی در پایان به وزیر نفت تذکر داد که اگر تا دو هفته آینده این دستورالعمل لغو نشود، طرح سوال از وی را مطرح خواهد کرد.

وی گفت: یکی از دلایل اصلی آلودگی هوای شهر تبریز مازوت سوزی نیروگاه تبریز است.

معاون عمرانی استاندار آذربایجان شرقی نیز در این خصوص به خبرنگار مهر گفت: پیگیر موضوع آلایندگی نیروگاه تبریز هستیم و مکاتباتی با وزارت خانه‌های نفت و نیرو انجام شده است.

جواد رحمتی با اشاره به اینکه نباید به خاطر تأمین برق با جان و سلامتی مردم بازی کرد، افزود: نیروگاه تبریز باید میزان مازوت سوزی را کاهش داده و همچنین فیلترهای تسویه در خروجی‌های این نیروگاه نصب شود.

وی ادامه داد: اگر نیروگاه تبریز قادر به اتخاذ تمهیدات لازم نیست دولت باید با ارائه تسهیلات این فرصت را ایجاد کند. در شش ماهه سال‌جاری وضعیت کیفیت هوای شهر تبریز به ترتیب شامل ۴۷ روز پاک و ۱۳۶ روز سالم و ۳ روز ناسالم برای گروه‌های حساس بوده که با تداوم مازوت سوزی در نیروگاه تبریز وضعیت آلودگی هوا طی پاییز و زمستان سال جاری خطرناک خواهد بود.

گفتنی است با رسیدن به فصل سرد سال و سکون هوایی که از حدود آبان ماه به علت کمبود بارش‌ها ایجاد می‌شود، هوای تبریز به حد کافی آلوده خواهد بود و در صورتی که نیروگاه تبریز همچنان از مازوت استفاده کند روزهای آینده از لحاظ آلودگی هوا بسیار پر خطر است.

گیاهی عجیب با دانه هایی شبیه به چشم یک انسان

"گوارانا" (Guarana) یا "پائولینیا کوپانا" (Paullinia cupana) یک گیاه بومی برزیل و حوضه منطقه آمازون است که تقریبا به اندازه یک دانه قهوه به رنگ قرمز بوده و درون آن یک هسته سیاه با پوسته ای به رنگ سفید قرار دارد که بسیار شبیه به چشم یک انسان است.

بر اساس مطالعات، گوارنا سرشار از آنتی اکسیدان ها، کافئین، تئوفیلین و تئوبرومین است و قرن هاست که در طب سنتی برای لاغری و کاهش وزن، تقویت حافظه و درمان خستگی مزمن استفاده می شود.

کشف حیات بیگانه ها ظرف ۲۰ ساعت توسط تلسکوپ "جیمز وب"!

تلسکوپ فضایی "جیمز وب" ناسا می‌تواند حیات بیگانه را تنها در ۲۰ ساعت شناسایی کند.

به گزارش آی‌ای، ما فقط چند هفته با نسل بعدی نجوم فاصله داریم! هنگامی که تلسکوپ فضایی "جیمز وب" در ماه دسامبر به فضا پرتاب شود، آغاز فصل جدیدی برای مطالعه جهان هستی است و مقامات ناسا و کارشناسان تصور می‌کنند که این تلسکوپ فضایی بتواند نشانه‌هایی از اتمسفرهایی را کشف کند که قادر به پشتیبانی از حیات در جهان‌های بیگانه فراتر از منظومه شمسی هستند. اما روند ارزیابی این سیارات چگونه خواهد بود و چقدر طول خواهد کشید؟

به نظر می‌رسد برخی از سیارات می‌توانند نشانه‌های حیات را تنها با پنج الی ده گذر مشترک از میان ستاره میزبان خود، یعنی تقریباً طی ۲۰ ساعت آشکار کنند. البته ممکن است در ۲۰ ساعت متوالی این اتفاق نیفتد، اما این سرعت که با "جیمز وب" تحقق می‌یابد، برق آسا است.

تلسکوپ فضایی "جیمز وب" مطالعات سیارات فراخورشیدی را متحول خواهد کرد.

روش‌های مختلفی برای شناسایی و تجزیه و تحلیل ویژگی‌های جهان‌های بیگانه فراتر از منظومه شمسی ما وجود دارد. به ندرت پیش می‌آید که تلسکوپی دنیاهای دور را به همان صورتی که ما سیارات منظومه شمسی را می‌بینیم، صرفاً از بازتاب نور خورشیدشان ببینید. به همین دلیل است که روش "گذر"(transit) یا "عبور" تاکنون خود را به عنوان قوی‌ترین روش ثابت کرده است. روش "گذر" وسیله‌ای برای شناسایی و مطالعه ویژگی‌های یک سیاره از طریق کم و زیاد شدن روشنایی آن حاصل از بازتاب نور ستاره میزبان آن در حالتی است که سیاره از بین ستاره میزبان خود و تلسکوپ عبور می‌کند. این روش مانند یک خورشید گرفتگی واقعاً کوچک است.

اما وقتی "تلسکوپ فضایی جیمز وب"(JWST) عملیاتی شود، مطالعات سیارات فراخورشیدی را متحول خواهد کرد و احتمالاً اولین فرصت را برای دانشمندان فراهم می‌کند که بتوانند به جستجوی نشانه‌های زیستی در جو جهان‌های بیگانه از طریق طیف‌سنجی انتقالی بپردازند.

۳۰۰ میلیون سیاره در کهکشان ما ممکن است از حیات پشتیبانی کنند.

تلسکوپ فضایی "جیمز وب" به دنبال دو ترکیبی خواهد بود که به وجود حیات اشاره می‌کنند: "متان"(CH۴) "کربن دی اکسید"(Co۲).

دانشمندان به طور مشخص، در مورد یک نامزد پشتیبانی از حیات به نام "TRAPPIST-۱e" مشکوک هستند که شرایط جوی مشابه با زمین نخست‌زیستی یا "آرکئن"(Archean) دارد که ۲.۵ تا چهار میلیارد سال پیش در زمین حاکم بود. در حالی که تاکنون هیچ فرضی در مورد ترکیب لایه ابر یا مه این دنیای بیگانه وجود ندارد، محققان دریافتند که "جیمز وب" ممکن است تنها به پنج تا ۱۰ گذر مشترک که از طریق منشور طیف‌نگار نزدیک به فروسرخ تلسکوپ(NIRSpec) سنجیده می‌شود، برای تایید نشانه‌های قوی نیاز داشته باشد. اما این تنها در صورتی اتفاق می‌افتد که اتمسفر این سیاره صاف باشد و فشار لایه ابر یا مه آن بین ۱۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌بار(۰.۱ تا ۰.۶ فشار جوی زمین در سطح دریا) باشد.

از طرف دیگر، اگر سیاره "TRAPPIST-۱e" دارای فشار لایه ابریا مه ۱۰ میلی‌بار(۰.۰۱ اتمسفر زمین) باشد، می‌تواند تا ۵۰ گذر را از مقابل ستاره میزبان خود انجام دهد که می‌تواند بیش از ۲۰۰ ساعت رصد را برای "جیمز وب" فراهم کند.

البته ممکن است سال‌ها طول بکشد تا مطمئن شویم سیاره‌ای که به دور ستاره‌ای دور می‌چرخد، جوی مناسب برای زندگی، آن گونه که ما می‌شناسیم دارد. اما با وجود تعداد زیادی نامزد بالقوه که تعدادشان بسته به شرایط اطراف ستاره‌های کوتوله قرمز احتمالا به میلیون‌ها سیاره در کهکشان راه شیری می‌رسد، در انتظار بررسی دقیق‌تر با تلسکوپ فضایی "جیمز وب" هستند و اکنون رسما زمان آن فرا رسیده است که خود را با این امید که جستجو برای حیات فرازمینی آغاز شده است، خشنود کنیم.